Van den Brink buigt voor Brussel: 114 politieregistraties zijn geen reden om de gezinshereniging van een Syrische verdachte te weigeren

In dit artikel:

Asielminister Bart van den Brink heeft op 16 oktober vragen van JA21-Kamerleden Simon Ceulemans en Diederik Boomsma beantwoord over een achttienjarige Syriër die wordt verdacht van een gewelddadige woningoverval in Amsterdam-Oost. Volgens berichtgeving is de jongen, die op zijn veertiende naar Nederland kwam, 114 keer in politieregistraties voorgekomen. Over de individuele zaak doet de minister geen uitspraak.

Van den Brink legt uit dat een asielvergunning volgens de huidige regels pas kan worden ingetrokken of geweigerd na een onherroepelijke veroordeling voor een ernstig of bijzonder ernstig misdrijf. Onbewezen verdenkingen, politieregistraties en een reeks lichtere vergrijpen zijn daarvoor niet voldoende. Zolang zo’n zware veroordeling ontbreekt, kan de verblijfsvergunning dus blijven bestaan.

Dat heeft ook gevolgen voor gezinshereniging. De IND beoordeelt de aanvraag van de ouders en broertjes in beginsel afzonderlijk. Alleen wanneer de vergunning van de jongen wordt ingetrokken, kan gezinshereniging op die grond worden geweigerd. Volgens Van den Brink biedt het Europese recht momenteel geen ruimte om familiehereniging af te wijzen vanwege herhaald crimineel gedrag zonder zware veroordeling. Bij een veroordeling krijgt de IND automatisch bericht en kan alsnog een intrekkingsprocedure volgen.

De antwoorden bevatten daarnaast cijfers over overlast en criminaliteit onder bewoners van COA-locaties. In augustus stonden 1.284 unieke vreemdelingen op de Top-X-lijst. Daarvan waren er 379 aangemerkt als veelpleger, 326 betrokken bij feiten met grote impact en 178 bij geweld tegen agenten of andere publieke medewerkers. De minister waarschuwt dat deze categorieën niet rechtstreeks gelijkstaan aan strafbare feiten en deels betrekking hebben op incidenten in asielzoekerscentra.

Ook blijkt dat het kabinet niet weet hoeveel vreemdelingen met een verblijfsvergunning tien, vijftig of meer dan honderd politieregistraties hebben. De politie registreert de verblijfsstatus niet systematisch. De auteur bekritiseert daarom dat de overheid onvoldoende zicht zou hebben op de omvang van de problematiek en geen verandering aankondigt. Als mogelijke oplossingen worden strengere Europese regels genoemd en een snellere behandeling van strafzaken, zodat bij ernstige feiten tijdig een rechterlijke veroordeling kan worden vastgesteld.